Hoe werkt het?

Bewust of onbewust?

Neem een paar seconden de tijd om deze vragen te beantwoorden: wat is het nadeel van succes hebben? Wat is het nadeel van het creëren of hebben van het leven van mijn dromen?

Je directe antwoord zal zijn dat daar geen nadelen aan zitten. Want natuurlijk wil je succes, en natuurlijk wil je een leven waarin al je dromen uitkomen.

Maar soms zit er onder onze bewuste verlangens en wensen een onbewust en onbekend deel van onszelf dat ervoor zorgt dat we vast blijven zitten in het oude, vertrouwde, veilige en bekende.

 

Ons onderbewuste is de baas

We leven en kiezen ongeveer 90% onbewust (vanuit ons primitieve brein: de echte kapitein van het schip;), en slechts 10% bewust, aanwezig in het hier en nu. EFT betrekt het primitieve brein, of onderbewuste, bij het helingproces en dat is echt noodzakelijk om te kunnen veranderen. Want ook al wil je vanuit jouw bewustzijn verandering - je wilt écht die oude, ingesleten patronen loslaten - je onderbewuste is geprogrammeerd om dit te weerstaan en doet er alles aan om de verandering die je wilt te saboteren.

 

Zelf-sabotage

Het onderbewuste kun je vergelijken met een cassettebandje of een CD waarop alle weggestopte, negatieve ervaringen, emoties, gedachten en overtuigingen uit het verleden zijn opgenomen. Dit bandje draaien we constant af en het beïnvloedt onze huidige gedachten, overtuigingen, mogelijkheden en keuzes. En dit gebeurt allemaal zonder dat we ons hiervan bewust zijn. Geen wonder dat goede voornemens en de wil om te veranderen vaak niet het gewenste resultaat opleveren, maar juist meer negatieve energie en stress! Onbewust saboteren we onszelf en stellen we het iedere keer weer uit. Eigenlijk is er altijd wel een reden om het niet te doen omdat we diep van binnen bijvoorbeeld geloven dat we het niet waard zijn, of er misschien van overtuigd zijn dat het niet veilig is om te veranderen. Om onszelf vervolgens weer af te vragen waarom we dit doen en onszelf hiervoor uit te schelden, te bekritiseren of te straffen. Herkenbaar?

 

Vechten, vluchten of bevriezen

Wanneer je je in een negatieve emotionele toestand bevindt –boos of overstuur of angstig bijvoorbeeld – gaat je brein op standje alert. Het bereidt je lichaam voor om de vecht-, vlucht- of bevriesreactie in te gaan. Het hele lichaam wordt in paraatheid gebracht voor een externe aanval. Je adrenalineproductie wordt opgeschroefd, je spieren spannen zich aan, en je bloeddruk, hartslag en bloedsuikerspiegel stijgen om je extra energie te geven om de uitdaging aan te gaan. Deze reactie hebben we te danken aan de oertijd, toen er nog gevaar van buitenaf was, zoals tijgers die ons leven bedreigden. En ook al komt die tijger niet meer uit de bosjes achter ons aanrennen, die lichamelijke reactie bestaat nog altijd als we ons niet veilig voelen. Dit gevoel van onveiligheid wordt echter meestal veroorzaakt door iets wat binnenin ons gebeurt zoals de dame met watervrees: haar lichaam schoot in de stress als ze alleen maar aan water dácht. Bij veel mensen wordt deze interne stress reactie veroorzaakt door een negatieve herinnering of gedachte die is ontstaan tijdens een nare ervaring of geconditioneerd leren in onze kinderjaren. De stress reactie in ons lichaam neemt dezelfde vorm aan, of het nu veroorzaakt wordt door een tijger (extern) of een negatieve herinnering of gedachte (intern).

 

Het effect van stresshormonen

Naast negatieve ervaringen uit het verleden bezorgt het dagelijks leven ons ook veel kleine (en soms ook grote) vecht-, vlucht- of bevries-momenten. Denk aan een collega die je een e-mail stuurt waardoor je overstuur bent, of je eet een taartje en voelt je schuldig over de calorieën. Of je komt in de file als je op tijd op een afspraak moet zijn... In al deze scenario’s bereidt je lichaam je voor om te vechten, vluchten of bevriezen. En ook al is die reactie van je lichaam maar lauwtjes in vergelijking met die op de tijger die je achterna zit, het lichaam reageert wel degelijk door middel van de productie van de stresshormonen adrenaline en cortisol. En als je al deze kleine stressmomenten van een dag, week of maand bij elkaar optelt, kan je je misschien voorstellen wat het effect van al deze reacties op ons lichaam en geest kan zijn. We kunnen er doodmoe van worden, ziek, overstuur, gestrest, er overwicht door krijgen en een gevoel van niet gelukkig zijn met ons leven.

 

De rol van negatieve ervaringen

Met tappen stop je de vecht-, vlucht- en bevries-reactie van je lichaam en programmeer je je brein en lichaam om anders te reageren. Hierbij is het amandelvormige onderdeel van het midden brein of limbisch systeem, de amygdala, belangrijk. Hier begint namelijk de stressreactie van ons lichaam. Het limbisch systeem is de bron van emoties en van het lange termijn geheugen, en daar zijn onze negatieve ervaringen gecodeerd. De amygdala wordt ook wel de rookdetector van het lichaam genoemd. Het waarschuwt ons voor gevaar. En als het in het verleden door een negatieve gebeurtenis gealarmeerd is, is het geprogrammeerd om in een vergelijkbare toekomstige situatie dezelfde reactie op te roepen. Als je als kind van acht jaar voor de klas moest spreken en je versprak waardoor er iemand in de klas begon te lachen, kan je schaamtegevoel ervoor gezorgd hebben dat je voor een groep mensen staan en praten als gevaarlijk bent gaan zien. En zelfs de verwachting dat iets soortgelijks gaat gebeuren kan de amygdala laten “afgaan”. Dit komt doordat het lichaam geen onderscheid maakt tussen een echte bedreiging en wat de amygdala als bedreiging ziet.

 

Contact

Mirjam Rutten

Dunolaan 20

6869 VC Heveadorp

T: 06 239 522 78

E eft@diosa.nl

 

Facebook